"Kompozycja", olej na płótnie, 100x200cm, 1981 r. 44 tys. PLN
"Akt", tusz na papierze, 47x50cm, 1956 r. 1,7 tys. PLN
"Portret Płazy" 16 tys. PLN
"Bez tytułu", pastele na papierze, 80x60cm
2,5 tys. PLN
"Bez tytułu", pastel na papierze, 80x60cm
2,5 tys. PLN
"Bez tytułu", pastel na papierze, 65x85cm, 1980 r.
2,5 tys. PLN
"Bez tytułu", pastel na papierze, 85x65cm
2.5 tys. PLN
"Kompozycja", olej na płótnie, 76x98cm, 1960 r.  31 tys. PLN








Artysta uważał, że sztuka „jest efektem temperamentu twórcy. Powinna działać na inne temperamenty". I twierdził, ze obrazy powinny mówić same za siebie, „powinny walczyć o swój byt. I to nie tylko teraz, lecz stale i uporczywie dojrzewać w czasie".
Jego obrazy nadal nie pozostawiają widza obojętnym, bo mówią nie tylko o osobistym doświadczeniu twórcy, ale także o sprawach dla każdego najważniejszych: życiu, miłości, śmierci.

Andrzej Mierzejewski tak mówił o swoim malarstwie: "Wspomnienia, jak wiadomo, w życiu twórczym odgrywają olbrzymią rolę. Myśl, wrażliwość, świat wewnętrzny, wizja świata widzianego poprzez własną osobowość i znalezienie języka plastycznego dla wyrażenia go - są to sprawy sumienia. Trzeba pozostać wiernym sobie. Nie iść na ustępstwa i kompromisy. Zajmowałem się w życiu wieloma rzeczami i umiem wiele rzeczy. Malować zaś umiem tylko jeden obraz. Siebie".

Malarstwo Andrzeja Mierzejewskiego jest malarstwem tragicznym. Jest ono odbiciem dramatycznego życia tego artysty jak i czasów, w których przyszło mu żyć. Jest jasnym, wyrazistym świadectwem problematyczności sensu życia, może nawet życia w ogóle. Andrzej Mierzejewski zszedł do otchłani i uczynił z malarstwa instrument subtelnej autoanalizy, które dzięki bezwzględnej szczerości zyskało zdolność wymierzenia sprawiedliwości widzialnemu światu, w takim stopniu w jakim malarstwo jest stanie unieść podanie o okrucieństwie i poczuciu absolutnego osamotnienia w świecie, który nie ma sensu. Włączył w malarstwo własne tragiczne doświadczenia wojenne, które kwestionowały to wszystko, co kojarzy się z humanizmem i kulturą.

Mierzejewski urodził się w 1915 roku w Zakopanem. W latach 1935 – 1939 studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie w pracowni prof. Mieczysława Kotarbińskiego, dyplom uzyskał w 1947 roku. Nie był związany z żadnym ugrupowaniem artystycznym i rzadko uczestniczył w wystawach zbiorowych. W 1980 roku odbyła się duża indywidualna wystawa jego malarstwa w Narodowej Galerii Sztuki „Zachęta”. Zmarł 25 grudnia 1982 roku. Ostatnio prace Andrzeja Mierzejewskiego prezentowane były w 2004 roku w Muzeum Narodowym w Warszawie, na wspólnej wystawie Jacka, Andrzeja i Jerzego Mierzejewskich.
Back to Top